Dzień 4. „NIE CHCE” CZY „NIE POTRAFI?”. KAMPANIA EDUKACYJNA
„Przecież już tyle razy mu mówiłam…”
„Wie, że tak nie wolno…”
„Wczoraj potrafił, a dzisiaj znowu nie…”
„Robi to specjalnie…”
„Gdyby tylko bardziej się postarał…”
Brzmi znajomo?
W przypadku dziecka z FASD to, co z zewnątrz może wyglądać jak upór, nieposłuszeństwo, lenistwo czy ignorowanie zasad, nie zawsze jest świadomym wyborem.
Dziecko może wiedzieć, co powinno zrobić, ale mieć trudność z wykorzystaniem tej wiedzy w odpowiednim momencie.
Może nie zapamiętać kilku poleceń przekazanych jednocześnie.
Może mieć trudność z przewidzeniem konsekwencji.
Może działać impulsywnie.
Może nie poradzić sobie z nagłą zmianą planu.
Może potrzebować więcej czasu, powtórzeń i podpowiedzi.
ZROZUMIENIE NIE OZNACZA POBŁAŻANIA.
Zasady i granice nadal są potrzebne. Ale sposób, w jaki pomagamy dziecku ich przestrzegać, powinien uwzględniać jego rzeczywiste możliwości. Czasem największa zmiana zaczyna się nie od zmiany zachowania dziecka, ale od zmiany naszego spojrzenia:
zamiast „On nie chce” – „Może jeszcze nie potrafi?”
zamiast „Dlaczego znowu to zrobił?” – „Co sprawiło mu trudność?”
zamiast „Powinien już wiedzieć” – „Jak mogę mu to ułatwić?”
Mniej oceniania. Więcej zrozumienia. Więcej skutecznego wsparcia.
Kolor czerwony – kolorem FAS.
